MENU

Deelnemers So What? Groove! Bodypercussie

Speellijst voorstelling So What? Groove!

Over een paar weken staan zij samen op het podium in So What? Groove! Maar wie zijn de mensen achter de voorstelling? Vier deelnemers vertellen wat hen aantrekt in dit bijzondere avontuur met bodypercussie.

Désirée: “Het wordt vast lachen met een hele groep”.

Via een tip van vriendin Ciska kwam ik tijdens Gluren bij de Buren terecht bij een voorstelling van Body Percussion Movement. Dat klonk zo lekker: ritmisch, vrolijk en mooi. Ik dacht meteen: dat wil ik ook doen. Daarom heb ik me spontaan opgegeven voor het project. Later bleek dat Ciska zich ook had aangemeld.

We vragen ons allebei af of het gaat lukken om alle klappen, tikken en choreografieën te onthouden. Vrij bewegen gaat me goed af, maar een vaste volgorde is toch iets anders. Gelukkig is het project voor 60-plussers en mag je ook zittend meedoen.

Ik zing al jaren, onder andere bij twee popkoren. Liedjes leer ik snel, maar zodra er bewegingen bijkomen wordt het een stuk uitdagender. Toch lijkt het me vooral een leuk avontuur. Het hoeft niet allemaal zo serieus; samen plezier maken staat voorop. Maar natuurlijk ga ik wel mijn uiterste best doen.

Eric: “Ik ben zeer benieuwd wat we gaan doen”.

Al in 1970 raakte ik besmet met het dansvirus. Mijn moeder nam me als verrassing mee naar een volksdansavond in Amsterdam. Die bijzondere muziek en opzwepende ritmes maakten direct indruk.

Door de jaren heen heb ik allerlei dansstijlen gedaan: internationaal volksdansen, Bulgaarse en Roemeense dansen, stijldansen, rock-‘n-roll, salsa en zelfs tapdans. Tegenwoordig dans ik samen met mijn vrouw bij een internationale dansgroep in Lelystad.

Wat ik nog niet eerder heb gedaan, is bodypercussie. Ik stel me voor dat je je lichaam gebruikt als instrument voor ritme. Dat doet me denken aan bepaalde volksdansen waarbij je op je benen of enkels slaat. Juist daarom ben ik nieuwsgierig naar wat ons te wachten staat en welke muziek daarbij hoort.

Danella: “Iedereen kan dit”!

Bodypercussie fascineert me. Je hebt er bijna niets voor nodig: alleen jezelf, elkaar en de klanken die je met je eigen lichaam kunt maken. Dat vind ik prachtig.

Tegelijkertijd zie ik er ook een beetje tegenop. Wat ik tot nu toe heb gezien, wordt vaak uitgevoerd door jongeren of professionals. Niet door iemand zoals ik, een vrouw van 70-plus.

Toch trok de titel So What? Groove! mij direct over de streep. Die houding past precies bij hoe ik in het leven sta. We zijn wie we zijn. Misschien zie je de jaren, misschien gaat niet alles meer even soepel, maar we mogen er zijn. We maken er iets moois van. Kijk ons!

Carla: “Een bron van levensvreugde”.

Vorig jaar deed ik in Enschede mee aan Age on Stage, een dansproject voor ouderen. Vooraf dacht ik dat dansen vooral iets voor jongeren was, maar dat bleek helemaal niet zo te zijn.

Ook als je knieën wat stijver worden en je rug af en toe protesteert, kan dansen een bron van levensvreugde zijn. Het gaat niet om perfecte techniek, maar om het plezier van bewegen op muziek. Even verdwijnen de zorgen naar de achtergrond en vier je samen met anderen het leven.

Die ervaring smaakte naar meer. Daarom kijk ik erg uit naar het bodypercussieproject.